Μετρίασε τον φόβο σου και άκουσέ τον

by Vasiliki Gavrili

Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση μιας απειλής, ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου. Είναι ένας μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα, μια φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού χωρίς να απαιτείται συνειδητή σκέψη. Με απλά λόγια είναι ένα απολύτως φυσιολογικό συναίσθημα, παρόλο που θεωρείται δυσάρεστο και έντονο, λειτουργεί ως μηχανισμός επιβίωσης και προστασίας. Όμως, ενώ ο φόβος είναι χρήσιμος, η φοβία είναι μια άκρως δυσλειτουργική κατάσταση, που σε παγιδεύει, περιορίζοντας τη ζωή σου χωρίς πραγματικά να την προστατεύει καθώς γίνεται εμπόδιο στην φυσιολογική και ορθολογική αντιμετώπιση της καθημερινότητας σου.

Ενάντια σε μία πραγματική απειλή όπως ο COVID-19, ο μετριασμένος φόβος μας προστατεύει. Τηρούμε τις επίσημες οδηγίες του κράτους, των επιστημόνων και του ΕΟ∆Υ, οι οποίες μέχρι στιγμής δείχνουν να αποδίδουν. Θέλει, λοιπόν, προσοχή. Ο φόβος σε λογικό επίπεδο με βάση την κατάσταση της εποχής είναι σύµµαχός. Για τον λόγο αυτό, καλό είναι λοιπόν να τον ακούμε, να µην τον αγνοούμε αλλά την ίδια στιγμή να τον κρατάμε σε ένα φυσιολογικό επίπεδο, καθώς εάν τον αφήσουμε ανεξέλεγκτο, τότε υπάρχει πιθανότητα να αρχίσουμε να επιστρέφουμε σε παλαιότερες συνήθειές µας. Οι οποίες πλέον αποδεικνύονται επιζήμιες διότι η συμπεριφορά μας θα μπορούσε να εξισωθεί με τη συμπεριφορά όσων δεν κατανοούν ή δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα του κινδύνου.

Καθημερινά ακούμε παραδείγματα ανθρώπων που έχουν παραδοθεί στον συλλογικό φόβο και μέσα από αυτόν προσπαθούν να καθησυχάσουν τους εαυτούς τους. Ακούμε σκέψεις όπως «Δεν είμαι εγώ παρανοϊκός, όλοι φοβούνται, αγόρασα τα δέκα τελευταία τεμάχια μακαρόνια γιατί μόνο αυτά είχαν μείνει, κάτι θα ξέρουν και οι άλλοι, δεν πιστεύω ότι ο βήχας σου είναι από το τσιγάρο, είσαι άρρωστος, θες να μας σκοτώσεις ». Νιώθουμε μια παράδοξη τάξη, του φόβου, να μας προστατεύει. Η απειλή ενός ιού μας ενώνει. Τα άδεια ράφια στα super market, η αλόγιστη συσσώρευση αγαθών στα σπίτια μας, τα δολοφονικά βλέμματα που καρφώνονται σε όποιον τύχει να βήξει είναι στοιχεία για να οργανωθεί ένα ανορθολογικό σύστημα προστασίας εαυτού. Στο άλλο άκρο, άλλοι μπορεί να βγαίνουν έξω και να συνεχίζουν να επιδίδονται σε χειραψίες, αγκαλιές και φιλιά. Συμπεριφορές που είναι αποδεδειγμένο ότι βλάπτουν. Είναι καθήκον του καθενός να μπορέσει να μετριάσει τον φόβο του. Πρέπει εμείς οι ίδιοι να καλλιεργήσουμε την εσωτερική μας συνείδηση.

Σταμάτα να παραπονιέσαι. Μείνε σπίτι και σκέψου, σε ποιόν κάνεις καλό, ποιόν σώζεις; Τον εαυτό σου, τους γνωστούς, τους άγνωστους, τους αγαπημένους, τον κόσμο; Αν έχεις λοιπόν σπίτι να μείνεις, μείνε. Ένα σπίτι, ένα ασφαλές μέρος δεν είναι δεδομένο, κάποιοι μένουν σε μέρη με κίνδυνο την ζωή τους ή των παιδιών τους. Άκουσες για την δραματική αύξηση των περιστατικών κακοποίησης γυναικών-παιδιών! Εκμεταλλεύσου λοιπόν ότι έχεις.

Ξύπνησε το πρωί με καθαρό μυαλό. Δουλεύεις από το σπίτι είτε πας ακόμα στην δουλειά, όλα έχουν αλλάξει. Κοίταξε ότι θα σου δώσει ελάχιστη, έστω, χαρά. Ανέπνευσε! Πάρε χρόνο, μην βιαστείς, πλησίασε τον εαυτό σου, γνώρισέ τον. Συμφιλιώσου, αγαπήσου, φροντίσου. Είναι μια ευκαιρία αυτές οι μέρες να δείξεις με πράξεις τα συναισθήματα σου στους γύρω σου. Τώρα έχεις τον χρόνο. Μην φοβάσαι να παραμερίσεις τα προβλήματα σου για λίγο, αυτά εκεί θα είναι και όταν η κατάσταση επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς.

Επέλεξε έναν θετικό τρόπο σκέψης. Δεκαπέντε λεπτά την ημέρα φτάνουν για να ενημερωθείς, άσε τις ειδήσεις όλη μέρα, φίλτραρε ότι διαβάζεις ότι ακούς, εμπιστεύσου ένα site αφού βεβαιωθείς για την εγκυρότητα των ειδήσεων που ανεβάζει. Διοχέτευσε δημιουργικά τον χρόνο σου. Στην τελική άνοιξε κάνα βιβλίο, διεύρυνε τους ορίζοντές σου. Πιάσε το βιβλίο που λες ότι δεν πρόλαβες να διαβάσεις, ένα περιοδικό, μια εφημερίδα. Πότε έπιασες στα χέρια σου τελευταία φορά εφημερίδα; Κάθισε αναπαυτικά και απόλαυσε την στιγμή σου. Πιες ένα ποτήρι κρασί, λίγο καλό ουίσκι με τον τρόπο που ήθελες και δεν μπορούσες. Αναλογίσου. Άδειασε. Κάνε χώρο για νέες ιδέες, δούλεψε την ψυχική σου ηρεμία. Μίλα με τα παιδιά σου, προσέγγισέ τα, παίξε, συνδέσου, ασχολήσου µε τις ανάγκες σου και εκμεταλλεύσου τον χρόνο για να επικοινωνήσεις. Ή μην κάνεις τίποτα απολύτως, δεν είναι κακό να βαριέσαι! Αλήθεια, πόσα πράγματα θεωρούμε δεδομένα;

Σκέψου.. Ξυπνάμε πανικόβλητοι, τρέχουμε, βιαζόμαστε να ντυθούμε, να φάμε, να βρούμε τα κλειδιά, μια βιαστική καλημέρα. Τελικά που είναι τα κλειδιά? Πάλι θα αργήσουμε στην δουλειά, στην βόλτα, στην ζωή. Δεν στεκόμαστε λεπτό, να προλάβουμε την ώρα, την μέρα, να προλάβουμε να πάμε την ζωή μας παρακάτω. Στο τέλος λες, πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος!

Τώρα λοιπόν που δεν κυλάει, απόλαυσε την ηρεμία, απόλαυσε την οικογένειά,
το μαζί, το μόνος, Όλα δικά σου είναι, εσύ τα δημιούργησες, τόσα χρόνια και άλλατόσα για αυτά θα τρέχεις. Αυτές τις ομολογουμένως δύσκολες μέρες εκμεταλλεύσου ότι καλό μπορείς να πάρεις. Πρόσεχε την υγεία σου, κάνε σχέδια για το μέλλον, γράψε, υιοθέτησε πρακτικές που θα σε βοηθήσουν, συμβουλέψου και συμβούλεψε και όταν έρθει η ώρα να βγεις από το σπίτι, κοίτα να βγεις καλύτερος απ’ ότι μπήκες.

Ο φόβος αποσκοπεί στο να μας προστατεύσει από μία απειλή, έτσι «ενεργοποιεί» την κατάσταση του άγχους προκειμένου να είμαστε σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο. Μετρίασε τον και τότε, άκουσέ τον!

You may also like