Περί Γαστρονομίας και άλλων δαιμονίων… από τον σεφ Καλλίστρατο Γιαννόπουλο

by Island Vibes

Καλοκαίρι, νησιά, διακοπές… λέξεις που ακούγονται καθημερινά πλέον στις συζητήσεις μας με φίλους καθως έχουμε για τα καλά ξεμυτίσει απο τα καβούκια μας μετά τον COVID-19 (ή μπορεί και όχι!). Οι περισσότεροι εξ ημών δεν εχουμε κλείσει ακομα διακοπές όσο γράφονται αυτές οι γραμμές, και πιστέψτε με δεν φταίει η πανδημία για αυτό. Και χωρίς πανδημία, τελευταία στιγμη κλείνουμε διακοπές, συνοδεία της γνωστής γκρίνιας για τις υψηλές τιμές και τις λιγοστές πλέον επιλογές γιατί δυστύχως το ‘last minute deal’ δεν συνεπάγεται σε αυτήν την περίπτωση και ‘best deal’.

Πάντως τον Αύγουστο, σε κάποιο σοκάκι σε κάποιο νησί θα τρακάρουμε και φέτος ο ένας τον άλλο ή θα ακουμπήσουν πλάτη-πλάτη οι καρέκλες μας σε κάποιο ταβερνάκι. Αυτό πάντα σημαίνει catch up για τα hot spots του νησιού, που να πας, που να βγείς, που να φας. Εμείς θα εστιάσουμε στο τελευταίο. Happy stomach έλεγε με ενα φαρδύ χαμόγελο στα χείλη μετά από κάθε γεύμα ο Pele Van den Berg, συνταξιούχος καθηγητής απο την Ολλανδία γυρολόγος του νησιού και μόνιμος θαμώνας στην ταβέρνα όπου έβγαζα το χαρτζιλίκι μου τα καλοκαίρια ως πιτσιρίκι.

Η έννοια του Gastro-tourism έχει πλέον εδρεωθεί κατά κύριο λόγο στο ξένο κοινό και τα ελληνικά νησιά αποτελούν εδώ και δεκαετίες ξεκάθαρα ενα τέτοιο προορισμό. Γιατί λοιπόν να μην το κάνουμε και εμείς; Ας διαλέξουμε προορισμό διακοπών σύμφωνα με την όρεξή μας και ας κάνουμε σκοπό την αναζήτηση αυθεντικών γαστρονομικών εμπειριών. Ας αφήσουμε πίσω ενα παρεό και ένα μαγιό για να έχουμε χώρο στις αποσκευές μας για ένα βάζο κρίταμο και λίγο θρούμπι, λάφυρα της γαστρονομικής μας εξερεύνησης φέτος το καλοκαίρι. Που θα πάμε = τι θα φάμε;

Κάθε νησί έχει τα δικά του τοπικά προϊόντα και τις δικές του ντόπιες συνταγές που μας περιμένουν να τα ανακαλύψουμε. Έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου σε συζητήσεις με φίλους για νησιά και καλοκαιρίνες διακοπές να λέω μουγγρίζοντας απο ηδονή ‘να πάτε Αστυπάλαια φέτος να φατε καρπάτσιο αλαλούγκα και ταραμά με καπνιστά μύδια στην Αλμύρα ‘, ‘Κίμωλος; εγερτήριο στις 6 το πρωί για να προλάβετε τις ζεστές λαδένιες στον κάτω φούρνο πριν τις εξαφανίσουν οι ξενύχτιδες…’, ‘Σίκινο; να πας οπωσδήποτε στο οινοποιείο του Μάναλη πριν το ηλιοβασίλεμα για wine tasting στο κελάρι του, γράψε και το κινητό του Γιάννη που έχει το μοναδικό ταβερνάκι, αυτό με την γεννήτρια στην παραλία του Άι Γιωργη να τον παίρνεις κάθε πρωι στις 10:00 όταν πάει ο ψαροντουφεκάς με την πραμάτεια του απο κει, για να σου κρατήσει ψάρια για το μεσημέρι.’ Προσωπικά εχω σταματήσει να ασχολούμε εδώ και χρόνια με την καλύτερη παραλία και την πιο ανατομική ξαπλώστρα.

Maxeen Kim Photography

Πως θα εξασφαλίσουμε λοιπόν οτι έχουμε κάνει την καλύτερη επιλογή για φαγητό σε ένα μέρος που δεν έχουμε ξαναπάει;

Location-location-location είναι τα τρία μυστικά της επιτυχίας για ενα εστιατόριο, μου μάθανε στο πρώτο εξάμηνο στη σχολή, κάτι όμως που δεν συνεπάγεται απαραίτητα πως το ταβερνάκι στην καλύτερη γωνιά του νησιού θα έχει και το καλύτερο φαγητό.

Ο ντόπιος ξέρει…
Περνούσα άπειρες ώρες στις διακοπές μου σε applications με κριτικές εστιατορίων και βαθμολογίες, φωτογραφίες με κακό φωτισμό απο πιάτα μισοφαγωμένα και πολύ γκρίνια στα σχόλια απο τους επισκέπτες, πριν αποφασίσω που θα κάτσω, μέχρι που πήρα το θάρρος μια μέρα μες στην απόγνωση μου απο την “φόλα” της προηγούμενης βραδιάς, να ρωτήσω έναν ντόπιο ψαρά στο καφενείο κάτω στον μώλο που μόλις είχε ξεπουλήσει την ψαριά του…είναι εύκολο να τους εντοπίσεις , ξερακιανοί-ηλιοκαμμένοι με σκαμμένο πρόσωπο πάντα καλόκαρδοι και με ένα χαμόγελο, θα σου κάνουν νεύμα να κατσεις μαζί τους και αφού στην αρχή θα σε ρωτήσουν απο που έρχεσαι και θα συνεχίσουν να κινούνται εκτός θέματος για κάμποση ωρα, να είσαι σίγουρος πως θα σου δώσουν ρεγάλο κανα δυο αχαρτογράφητα ταβερνάκια που λίγοι γνωρίζουν και πολλοί θα ήθελαν να επισκεφτούν . Mingle with the locals λοιπόν. Πρώτη μέρα στο νησί στόχος να ανακατευτείς με τους ντόπιους, πιάσε κουβέντα μαζί τους, κέρνα τους ενα ποτηράκι κρασί αν δε σε προλάβουν αυτοί και κάτσε να ακούσεις τις ιστορίες και τα μυστικά για το νησί τους. Μόνο σοφότερος μπορείς να βγεις από ενα τέτοιο πάντρεμα και ίσως λιγάκι ζαλισμένος γιατί ειναι γερά ποτήρια και παίζουν στην έδρα τους. Αυτοί ομως σίγουρα ξέρουν που να πας να φας καλά.

Go with your gut, don’t go with the flow!
Μην πας εκεί που πάνε οι πολλοί…άκου το ενστικτό σου και δεν θα χάσεις. Είναι γλυκιά η χαρά του να έχεις βρει από μόνος σου ενα κρυμμένο γαστρονομικό διαμάντι που οι άλλοι δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα. Έχε λοιπόν τα μάτια σου ανοιχτά καθώς γυρνοβολάς στο νησί τις πρώτες μέρες κάνοντας σαφάρι για την καλύτερη παραλία γιατι έχει κάμποσα τέτοια διαμαντάκια στον δρόμο.

Μακριά και αγαπημένο.
Κάνε τον κόπο και πήγαινε στην άλλη άκρη του νησιού να φας σε εκείνο το απομακρυσμένο ταβερνάκι και ας μην έχει την καλύτερη παραλία με την ψιλή την άμμο, δεν είναι τρελός αυτός που το άνοιξε εκεί…το πιο πιθανό είναι να έχει δίπλα στο μαγαζί το παρτέρι του και να πηγαίνει κάθε πρωί να ξεσκονίζει απ’ το χώμα τους κολοκυθοκορφάδες, όπως ξεσκόνιζε ολημερίς η γιαγιά μου τα κρύσταλλα στο σκρίνιο. Στα στάνταρ θα έχει κερασμένο ντόπιο γιαουρτάκι με γλυκό του κουταλιού απ’ τα φρούτα που περίσεψαν τον χειμώνα απ’ το μποστάνι.

Η γιαγιά μας η καλή…
Έχε το νου σου και τα μάτια ανοιχτά, αν δεις γιαγιά να μαγειρεύει πίσω στην κουζίνα, απλά μπες και κάτσε. Η γιαγιά με την εμπειρία μιας ζωής και όλα τα καλά κουσούρια της παλιάς μαγειρικής φρουράς, σε συνδυασμό με την καρδιά αγγινάρα, νομίζω πως αρκούν για να σου προσφέρουν κάτι απλό, νόστιμο και αυθεντικό. Μαγειρευτά, καλο τηγάνι, πίτες με φύλλο ανοιγμένο με την βέργα και αλοιφές για βούτες θα έχει το μενού. Μου κάνουν.

Αποκλαμοί στον ήλιο…
Αν έχει και μια θράκα έξω, δίπλα στην είσοδο είναι ξεκάθαρα πράσινο φως και ας μην σου αρέσει η πλαστική καρέκλα. Στεγνώνει το χταποδάκι κρεμασμένο στον ήλιο απο το χάραμα, το πετάει ο μάστορας στο κάρβουνο και στο φέρνει λειψό αλλα μαστιχοτό και μυρωδάτο, γεμάτο ιώδειο. Γάμπαρες στα κάρβουνα, ταραμάς και ελιές συνθέτουν ένα μαγικό γεύμα. Κάτσε πάρε ένα ουζάκι και έχε υπομονή όμως. Το καλό αργεί να γίνει.

Δεν είναι στραβός ο γιαλός, εσύ στραβα αρμενίζεις…
Εξηγούμαι: δεν έφταιγε το φαγητό που ηταν βαρύ. Κάτι κολοκυθοκεφτέδες, 3-4 μπαρμπουνάκια, ένα λιανόψαρο τηγανητό, κατι μελιτζάνες σε κουρκούτι, ένα σαγανάκι και το στανταράκι της τηγανιτής πατατούλας κομμένης στο χέρι και βουτηγμένης στο γιαουρτοσκόρδιον, το πιο πιθανό ειναι να σε στείλουν στο κρεβάτι κατευθείαν με ναυτία και φούσκωμα. Το κακό είναι οτι μόλις ξυπνήσεις από αυτό που σε βρήκε, που ο θεός να το κάνει σιέστα, θα σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που έκατσες στο λάθος ταβερνάκι! Δε σου φταίει το ταβερνάκι. Με σύνεση το τηγάνι λοιπόν και προσοχή στις ποσότητες! Μην είσαι κοιλιόδουλος! Θα κάτσουμε μέρες εδω.

Αν παρ’όλα αυτά εισαι mainstream τύπος ή βαρέθηκες την περιπέτεια της αναζήτησης του κρυφού γαστρονομικού θυσαυρού, τότε είμαι σίγουρος πως θα βρεις αυτό που ψάχνεις στο φημισμένο, κοσμικό εστιατόριο της Χώρας, αλλά φρόντισε να κάνεις κράτηση γιατί δεν μπορώ να ακούω την γκρίνια σου!

Καλές διακοπές και όμορφο καλοκαιράκι όπου και αν βρεθείτε και τα λέμε όταν επιστρέψουμε με το καλό!

PS.Όχι πιτόγυρο στις διακοπές, όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές!

instagram kalli_stratos

Maxeen Kim Photography - Breath of Zorbas-2

Article photos: Maxeen Kim Photography

Cover Photo: Vaggelis Logothetis

You may also like